tırnağınıbiledoğrudüzgünkesemeyenadam-bonibon

yok yok, önce kesin bunu aç

yeşil gözler, turuncuya çalan saçlar, gökkuşağını yüzünde taşıyan o kız.gülümsemesiyle beni kendime getirdi ya, bakışıyla artık kendime gelmemi söyledi ya...

o gözler sayesinde hala sevebileceğimi, hala nefret edebileceğim, hala ilerleyeceğimi gördüm.o gülümseme sayesinde hala dokunabileceğimi, hala koklayabileceğimi, hala bekleyebileceğimi ya da hala gidebileceğimi gördüm.geri dönüyorum ya hayata, nefes alabiliyorum ya artık.hepsini sana borçluyum.uzun zamandır bir sinema gişesinin önünde sırada durmayı, birilerine cebimde ne kadar olduğunu düşünmeden birşeyler ısmarlamayı, etrafımdakileri hiç umursamadan saçma sapan hareketler yapmayı, saatlerce sıkılmadan muhabbet etmeyi, birini eve bıraktıktan sonra arkasından izlemeyi, gittiğimiz mekanın ortasında micheal jackson taklidi yapmayı, volkan büfe'de 2 tane biftek yemeyi, dolmuşların bu kadar eğlenceli olduğunu ve özellikle long island'ın bu kadar güzel olduğunu hatırlamıyordum.

minnettarım herşey için bonibon.bu hafta gerçekten supercalifragialicsticsexpelidociousdu.yani süpersin G*.